ஸ்லோகம் 93
அராலா கேசேஷு ப்ரக்ருதிஸரலா மந்தஹஸிதே
சிரீஷாபா சித்தே த்ருஷதுபலசோபா குசதடே
ப்ருசம் தந்வீ மத்யே ப்ருது-ருரஸிஜாரோஹ-விஷயே
ஜகத்த்ராதும் சம்போர்-ஜயதி கருணா காசிதருணா
சிவனுடைய கருணையின் உருவே தேவி (மனோரத ஸித்தி)
(சம்போ:) பரமசிவனுடைய (காசித்) மனதுக்கும் வாக்கிற்கும் எட்டாத ஏதோ ஒரு
(கருணா) கருணையானது (ஜகத்) உலகை (த்ராதும்) இரக்ஷிப்பதற்காக (அருணா) அருணா என்ற பராசக்தி
வடிவில் (விஜயதே) வெற்றியுடன் விளங்குகிறது. அந்தக் கருணாசக்தி(கேசேஷு) தேவியின் கூந்தலில்
(அராலா) சுருளும் தன்மையாகவும், (மந்தஹஸிதே) புன்சிரிப்பில் (ப்ரக்ருதிஸரலா) இயற்கையான
இனிமையாகவும் (சித்தே) மனதில் (சிரீஷாபா) வாகைப்பூவினது போன்ற மிருதுத் தன்மையாயும்
(குசதடே) நகில்களில் (த்ருஷதுபல-சோபா) கல்லினுள் இருக்கும் இரத்தினத்தினது போன்ற காந்தியாயும்
(மத்யே) இடையில் (ப்ருசம் தன்வீ) மிகுந்த மெலிவாயும் (ஊரஸிஜ) மார்பிலும் (ஆரோஹ-விஷயே)
நிதம்பத்திலும் (ப்ருது:) பருமனாகவும் (ஜயதி) விளங்குகிறது.
No comments:
Post a Comment