ஸ்லோகம் 77
யதேதத் காலிந்தீ-தனுதர-தரங்காக்ருதி சிவே
க்ருசே மத்யே கிஞ்சிஜ்ஜனனி தவ யத்பாதி ஸுதியாம்
விமார்த்தா-தன்யோன்யம் குசகலசயோ-ரந்தரகதம்
தநூபூதம் வ்யோம ப்ரவிசதிவ நாபிம் குஹரிணீம்
யமுனையின் சிறு அலை நாபியாகிய மடிவில் புகுவது போன்ற ரோமவரிசை (ஸர்வஜனவச்யம்
ஸூக்ஷ்ம தர்சனம்)
(சிவே!) மங்களஸ்வரூபியே! (ஜனனி) தாயே! (தவ) உன்னுடைய (க்ருசே) மெலிந்த (மத்யே)
இடையில் (காளிந்தீ) யமுனா நதியின்(தனுதர-) மிக மெல்லிய (தரங்க-ஆக்ருதி)அலையின் வடிவு
போன்ற (யத் ஏதத்) யாதொரு இந்த (கிஞ்சித்) ஒன்றுள்ளதோ – அதாவது ரோம வரிசையின் சிறு பொலிவு
உண்டோ (யத்) எது (ஸுதியாம்) ஞானிகளுக்கு (பாதி) தியானத்தில் புலப்படுகிறதோ அது (குசகலசயோ:)
கலசங்கள் போன்ற இரு நகில்களின் (அந்தரகதம்) நடுவில் அகப்பட்டுக் கொண்டதும் (அன்யோன்யம்
விமர்த்தாத்) நகில்கள் ஒன்றோடு ஒன்று உறைவதால்
(தனூபூதம்) மெலிந்ததுமான (வ்யோம) நீல நிறமுள்ள
ஆகாயம் (குஹரிணீம்) குகை போன்ற(நாபிம்) தொப்புட் குழியில் புகுவது போல் தோன்றுகிறது.
No comments:
Post a Comment